Reumatoidalne zapalenie stawów jest jedną z najczęstszych chorób o podłożu autoimmunologicznym. Jest to choroba przewlekła, w której obserwuje się okresy zaostrzenia i remisji. W RZS dochodzi do powstania chronicznego stanu zapalnego, który obejmuje błonę maziową oraz m.in.

kaletki. Najwięcej zachorowań obserwuje się między 30-50 rokiem życia, przy czym znacznie częściej chorują kobiety. Do podstawowych objawów tej choroby zalicza się silne bóle i ograniczenia ruchomości stawów, liczne obrzęki, charakterystyczne guzki reumatoidalne. W wielu przypadkach chorzy odczuwają poranną sztywność stawów.

Leczenie polega m.in. na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz glikorotykosteroidów. W reumatoidalnym zapaleniu stawów znaczącą rolę odgrywa fizjoterapia.

Głównym jej celem jest zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz przywrócenie pełnej ruchomości stawów. Bardzo pomocne jest przykładanie woreczków z lodem do zmian ze stanami zapalnymi. Zaleca się wykonywanie ruchów biernych oraz bierno-czynnych dla poszczególnych stawów. Jeśli choroba przebiega bez stanów zapalnych wówczas warto, aby pacjent wykonywał jak najwięcej ruchów czynnych.

Bardzo przydatne są również kąpiele ruchowe. Pacjenci z ostrym rzutem choroby mogą stosować kule rehabilitacyjne, które skutecznie odciążą kończyny dolne. Nawet pacjenci, u których wystąpiła remisja, powinni na bieżąco wykonywać poszczególne ćwiczenia. Bardzo istotne jest regularność, ponieważ tylko wówczas widoczne są efekty.

Fizjoterapii nie należy przerywać, nawet w sytuacji widocznej poprawy.