Reumatoidalne zapalenie stawów jest jedną z najczęstszych chorób o podłożu autoimmunologicznym. Jest to choroba przewlekła, w której obserwuje się okresy zaostrzenia i remisji. W RZS dochodzi do powstania chronicznego stanu zapalnego, który obejmuje błonę maziową oraz m.in.

kaletki. Najwięcej zachorowań obserwuje się między 30-50 rokiem życia, przy czym znacznie częściej chorują kobiety. Do podstawowych objawów tej choroby zalicza się silne bóle i ograniczenia ruchomości stawów, liczne obrzęki, charakterystyczne guzki reumatoidalne. W wielu przypadkach chorzy odczuwają poranną sztywność stawów.

Leczenie polega m.in. na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz glikorotykosteroidów. W reumatoidalnym zapaleniu stawów znaczącą rolę odgrywa fizjoterapia.

Głównym jej celem jest zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz przywrócenie pełnej ruchomości stawów. Bardzo pomocne jest przykładanie woreczków z lodem do zmian ze stanami zapalnymi. Zaleca się wykonywanie ruchów biernych oraz bierno-czynnych dla poszczególnych stawów. Jeśli choroba przebiega bez stanów zapalnych wówczas warto, aby pacjent wykonywał jak najwięcej ruchów czynnych.

Bardzo przydatne są również kąpiele ruchowe. Pacjenci z ostrym rzutem choroby mogą stosować kule rehabilitacyjne, które skutecznie odciążą kończyny dolne. Nawet pacjenci, u których wystąpiła remisja, powinni na bieżąco wykonywać poszczególne ćwiczenia. Bardzo istotne jest regularność, ponieważ tylko wówczas widoczne są efekty.

Dla niepełnosprawnych świetnym rozwiązaniem są używane schodołazy. Nie kosztuje tak wiele, ale nadal są funkcjonalne.

Fizjoterapii nie należy przerywać, nawet w sytuacji widocznej poprawy.