Peloidoterapia jest kolejnym przykładem metod fizjoterapeutycznych. Metoda ta najczęściej występuje w postaci okładów lub kąpieli. W Polsce najczęściej wykorzystuje się w tym celu borowinę. Jest to muł torfiasty, którego cechą charakterystyczną jest olbrzymia zawartość humusu.

Przed właściwym zabiegiem borowinę podgrzewa się, przez co przyjmuje konsystencję papkowatą. Borowina posiada dużą pojemność cieplną. Cechuje się również złym przewodnictwem ciepła. Dzięki tym właściwościom wykorzystuje się je do miejscowego ogrzania poszczególnych części ciała.

Po nałożeniu okładu ciepło jest stopniowo oddawane do organizmu. Peloidoterapię można zaliczyć zatem do zabiegów cieplnych. Zabiegi borowinowe mogą mieć również oddziaływanie mechaniczne. Wówczas masa borowinowa powoduje miejscowy ucisk , dzięki któremu zmniejszają się zastoje obwodowe.

Ponadto w masie borowinowej znajdują się duże ilości garbników, cukrów, wosków czy garbników. Wykazują one właściwości przeciwzapalne i ściągające. Zabiegi borowinowe są szczególnie polecane osobom ze schorzeniami reumatycznymi. W szczególności dotyczy to różnych zmian zwyrodnieniowych stawów i chrząstek.

Peloidoterapia niekiedy stosowana jest także w przypadku chorób narządów ruchu, głównie przy przewlekłym zapaleniu kości. Zabiegi borowinowe korzystnie oddziałują na układ oddechowy i pokarmowy. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest niewydolność krążenia, miażdżyca, choroby wrzodowe, nadciśnienie tętnicze oraz zbyt niskie ciśnienie czy nadczynność tarczycy.